Rozdział XIV { Biologia tag bardzo }

Xxx  Z PERSPEKTYWY ZAYNA  xxX
Xxx W domu Lil xxX

-Nigdy więcej już nie płacz. - Coś popchnęło go ku niej. 
Usta Lilian znajdowały się teraz tak blisko. Jeden mały ruch. Tylko tyle dzieliło Malika od tych bladoróżowych, pełnych warg. Wystarczyła mu tylko sekunda... Ciało samo zareagowało. Oddech brązowookiego przyśpieszył i ich usta się spotkały. To było dla niego za mała. Nie zależało mu na dzióbku czy zwykłej parosekundówce. Delikatnie podgryzł jej dolna wargę, chcąc poznać jej reakcje. Ku jego radości Lil delikatnie rozchyliła swe wargi w niemal zapraszającym geście. Nie całą sekundę później ich języki się spotkały, złączone w rytmicznym tańcu. Dłonie Zayna powędrowały na biodra zielonookiej, na co odpowiedziała zarzucając mu ręce na szyje. Przez ciało mulata przechodziły iskry, a pocałunek pogłębiał się i trwał w najlepsze. Malik starał się być przy tym jak najbardziej namiętny. To chyba działało ponieważ Lilian wplotła palce w jego włosy, oddając pocałunek. Dłonie brązowookiego błądziły po jej ciele. Nie kontrolowakl tego, nie kontrolował niczego... Nawet nie spostrzegł gdy przeniósł pocałunki na jej szyje.
-Uspokajanie mnie dobrze Ci  idzie. - Mruknęła przerywanem głosem.
Na twarzy Zayn'a pojawił się uśmiech. To było przyzwolenie, a on dokładnie zdawał sobie z tego sprawę. 
-Chyba nie, skoro wciąż mówisz. - szepnął jej do ucha podgryzając je lekko.
Z ust dziewczyny wydobył się cichy jęk. To tylko go zmotywowało. Przejechał językiem po jej szyi, czując jak jej mięśnie się spinają. Całował wrażliwą skórę podniecając się na widok przyjemności  którą jej sprawia. Jego dłonie znalazły drogę pod jej bluzkę. Nie protestowała. Powoli zaczął ściągać te część jej ubrania nie przestając całować jej szyi. 
Kiedy pozbył się bluzki  jego oczom ukazały się jej piersi. Okryte delikatnym białym stanikiem, przeszytym czarną koronką zdawały się do niego mówić. Nieświadomie przeniósł swe pocałunki na bark i obojczyk Lil by po chwili ściągnąć zębami jedno z jej ramiączek. Dziewczyna drżała.. Malik dostrzegł że również zajęła się jego koszulą która była już do połowy rozpięta. Właśnie miał pozbyć się drugiego ramiączka i usunąć przeszkodę jaką był uroczy staniczek gdy do ich uszu dobiegły policyjne syreny. Było w tym dźwięku coś takiego że oboje zamarli. Jak się okazało to było przeczucie i to całkiem trafne . Niecałą minute po tym od strony drzwi poniosło się głośne echo pukania. 

--{-@ @-}--

Hejo moja kochana rodzinko.!
Jak myślicie dla kogo ten rozdział.?
Cóż dedykuje go wspaniałym directioner z województwa Łódzkiego które, chcąc nie chcą poznały trochę moją chorą twórczość.
Szczególne podziękowania kieruje do Katy, która prowadzi http://jeedenkieruunek.blogspot.com/. i jest chyba najwspanialszą siostrą jaką można mieć. 
Liczę że skomentujecie jak podobał wam się mój mały wstępniak "biologiczny".

Wasza chora...

Zboczona Lil

Rozdział XIII

Xxx  Z PERSPEKTYWY ZAYNA  xxX

Xxx Siedem godzin wcześniej xxX

Po kilku godzinach spędzonych w rozgłośni radiowej chłopaki w końcu mieli wolne. Gdy wszyscy oddawali się pracy panowała radosna atmosfera lecz kiedy zespół był pozostawiony  samemu sobie, widać było wyraźny podział między przyjaciółmi. Zayn powoli już tego nie wytrzymywał. Miał dość niekończących się tyrad Louisa. Hazza też miał już tego po dziurki w nosie. Ciągłe pouczenia irytowały wszystkich dookoła. Malik chciał z tym skończyć.

-Lou. Możemy pogadać.? – Tomlinson spojrzał na niego niepewnie, by po chwil poklepać miejsce na kanapie.

Mulat nie czekał na lepsze zaproszenie i usiadł obok niebieskookiego, składając ręce.

- O czym chcesz porozmawiać Zayn? – Zapytał z westchnieniem Lou.

- Tommo… Wiem że się na nas denerwujesz, ale… przez te dni Lil stała się dla nas bardzo ważna. To nasza przyjaciółka. Nie oczekuje że ją polubisz, ale… Nie chce. Nie chcemy się już dłużej z tobą kłócić.

-Przez nią rozpada się zespół…

-Nie Lou. Ona nic nie zrobiła… To my do tego doprowadzamy.

-Zayn…

-Nie.! Otwórz oczy Louis.! – Malik wybuchł – Odciąłeś się od wszystkich.! Olałeś najlepszego przyjaciela.!

-O czym ty do cholery mówisz.?! – W oczach Tomlinsona pojawiła się wściekłość.

-Pomyśl. Kiedy ostatnio rozmawiałeś z Harrym?! Kiedy wyszliście gdzieś razem.?!-Przez chwile w pomieszczeniu panowała cisza.- Nie pamiętasz.? Tak myślałem.

Mulata poniosły nerwy. Z trzaskiem drzwi wszedł do jednego z wydzielonych pokoi i kopnął łóżko. Wściekły zaczął nerwowo przechadzać się po pomieszczeniu. Minęło parę minut zanim się uspokoił. Biorąc głęboki oddech, Malik położył się na łóżku. Czuł się wykończony. Patrząc w sufit jego myśli mimowolnie powędrowały do klubu. Mimo iż od tamtego czasu wiele razy rozmawiał z Lilian nie miał okazji zapytać czemu wtedy od niego uciekła. Nie mógł znaleźć na to odpowiedzi. Z westchnieniem przymknął oczy by odpłynąć w głęboki sen.

Xxx Jakiś czas później xxX

Do uszu brązowookiego dobiegło pukanie. Mulat wstał i otworzył drzwi.

-Co jest Louis.?- Spojrzał na niego niepewny.

-Masz racje… Zawaliłem gdzieś sprawę. – Niebieskooki spuścił wzrok niczym skruszone dziecko. – Widziałeś gdzieś Hazze.?

-Sprawdzałeś w pokoju.?

-Nie ma go… Obleciałem chyba cały hotel.

-Hymm… - Malik przeczesał włosy palcami chwile się zastanawiając. – Zdaje się że na środku parku jest jakieś ukryte oczko, czy coś. Ostatnio chyba tam przesiadywał.

-Dzięki Zayn i sorry za to wszystko.

-Nie ma sprawy. - Brązowooki przymknął zaspane oczy.

-To do zobaczenia i … Prześpij się stary bo wyglądasz jak gówno.

Po tym jak Tomlinson wyszedł Mulat na powrót się położył. Mimo tego że w zeszłym tygodniu wytwórnia zrobiła im przerwę czuł się przeciążony, a sprawa z Lil dodatkowo go osłabiała. Musiał sobie wszystko poukładać, ale na razie był na to zbyt zmęczony.

Xxx Trzy i pół godziny po kłótni xxX

Ze snu ponownie wytrąciło go pukanie. Wciąż zaspany Malik, ledwie zwlókł się z łóżka z zamiarem zabicia swojego kolejnego „budzika”. Zamiary Mulata pokrzyżował jednak radosny monolog Payne’a z którym zetknął się po otworzeniu drzwi.

-Liam… Moment. Czekaj…  O czym ty u diabła mówisz.? – Brązowooki wciąż nie był do końca przytomny, a przyjaciel najzwyczajniej w świecie go zaskoczył.

-Zayn… Udało Ci się pogodzić Lou i Hazze.

-A to… po prostu powiedziałem Louisowi to co wszyscy myśleli.

-Najwidoczniej tyle wystarczyło. Mamy w salonie istny maraton filmowy.

-Yhym. – Malik przetarł oczy.

-Wiesz chłopaki chcieli by cię ściągnąć. Harry zrobił dip do chipsów i tak dalej.

-Czemu wydaje mi się że nie po to tu przyszedłeś.? – Na słow brązowookiego z ust z ust Payne’a dobyło się westchnienie.

-Dzwoniłeś może do Lil. Próbowałem się do niej dodzwonić, ale nie odbiera.

-Niestety, ale mogę spróbować teraz.

Liam pokiwał głową, a Zayn wpuścił go do środka.

Xxx Godzina po przyjściu Liama xxX

Zaynowi nie udało się dodzwonić. Razem z Paynem postanowili spróbować później. Malik doprowadził się do „stanu używalności” i dołączył do przyjaciół w salonie. Razem obejrzeli jakiś film. Mulat nie bardzo mógł się skupić na tym co działo się na ekranie, ale  cieszyło go że zespół znów się dogaduje. Gdy Niall zniknął w kuchni, a reszta zajęła się wyborem kolejnego mega hitu kina, brązowooki wycofał się by ponownie wykonać telefon. Po 8 sygnałach było jasne że Lilian już nie odbierze. Zrezygnowany Malik nagrał się na sekretarce i zakończył połączenie. Gdy się odwrócił jego oczą ukazał się obładowany jedzeniem Horan. Blondyn miał ręce i ramiona pełne napojów i przekąsek, a w jego ustach spoczywała paczka pianek.

-Niall… - Zayn wybuchł śmiechem. – Choć pomogę Ci.

Niebieskooki bez wahania dał Mulatowi połowę rzeczy.

-Chciałeś tym nakarmić całą armie żarłoku.?

-Nie nabijaj się Zayn. Dobrze wiesz że dla mnie to jest nic.  – Uwolniony od Horan uśmiechnął się żartobliwie by po chwili spoważnieć. – Dzwoniłeś do Lil, prawda?

Malik jedynie skinął głową.

-Harry również próbował… Liam chyba też, ale na łączu cisza.

-Może padła jej bateria. – Malik wzruszył, nieprzekonująco ramionami.

-Chyba sam w to nie wierzysz brachu.

To była prawda. Brązowooki diabelnie się martwił. Gdy wrócił do salonu, siedział na miejscu jak na szpilkach. Kiedy kolejny film dobiegł końca Mulat ponowił swe starania. Ponownie odpowiedziała mu jedynie cisza. Nie miał innego wyjścia jak zacząć się szykować na wieczorną imprezę i nie myśleć o tym wszystkim. Był już praktycznie gotowy do wyjścia kiedy postanowił po raz ostatni się dodzwonić. Myśląc że to mu się nie uda już miał się rozłączyć gdy w słuchawce rozległ się jej głos.

 --{-@ @-}--

Hejo skarby :*.!
Wiem że długo nie pisałam, ale szkoła kompletnie wypruła ze mnie wenę ;//Dziś wydarzyło się wiele rzeczy. Przyznam wam się że chciałam pomóc jednej Kwiatonators. Nie skończyło się to dla mnie najlepiej.  Pożyczyłam jej legitke by mogła pójść na koncert i zgubiła mój dokumencik ;-; . Mam nauczke na przyszłość :/
 Rozdział dedykuje kochanej H znanej też wam jako Katy, która prowadzi http://jeedenkieruunek.blogspot.com/. I wspaniałej Andzi który są najlepszymi siostrami na świecie <3 .

Pisząca po tak długiej przerwie

Wredna i zapłakana Lil

Nominacja do Liebster Awards

Dostałam nominacje do Liebster Awards. 

Nominowała mnie http://veronicaijejzyciez1d.blogspot.com za co dziękuje jej z całego serducha.

 Dostałam takie pytania: 

 1.Co Cię skusiło do prowadzenia bloga z opowiadaniami?

Pasja pisania zawsze była gdzieś wewnątrz mnie… Często bazgrałam coś w jakimś zeszycie, czy wklikiwałam w klawiaturę jakieś swoje wypociny. Zdarzało się że ktoś znajdował moje opowiadanie i kazał mi pisać dalej. W końcu zaczęłam udostępniać swoje bazgroły i kompletnie się w to wkręciłam. 

2. Czy wiążesz swoją przyszłość z pisaniem?

 Pisać będę zawsze… Nie wiem czy będzie się to wiązało z czymś więcej niż rozrywką i zabawą. Liczę na to że kiedyś uda mi się napisać coś co zwróci większą uwagę innych.  

 3.Ile masz lat? 

Rocznikowo latek mam 16 :)

 

 4. Czego nauczyli Cię chłopcy z 1D?

Że nie ważne co myślą inni, jeżeli na czymś mi zależy to musze dążyć do celu i spełniać swoje marzenia.  

5. Kogo chciałabyś poznać ze sławnych osób jeślibyś miała taki wybór? (wymień tylko 1 osobę!) 

Och…. Trudne pytanie… Gdybym mogła chciała bym poznać Zayna, lub kogoś innego z 1D, lub Little Mix.

Sama nominuje:

1. I wish

2. One direction jest tylko jedno !

3. I Miss For Everything We Do

4. Nowe Little Mix | Nowa Historia

5. I love you. I'm afraid of it but I love you 
6. goska18114.blogspot.com
7. We all have a sense of doubut
8. Heart on fire

Moje pytania do was:

1.Jak zaczęła się twoja przygoda z pisaniem bloga

2.Jakie jest twoje marzenie?

3.Co pierwszy raz pomyślałaś sobie widząc chłopaków z 1D?

4.Jakie są twoje ulubione blogii?

5.Czy masz w planach napisanie jakiejś książki lub kolejnego opowiadania?

Rozdział XII

Kawiarnia była pusta, więc mogłam spokojnie porozmawiać z różowowłosą. Jade wiele mi o sobie opowiedziała. Rodzice adoptowali ją jako niemowlę. Trafiła do bogatej rodziny i często zostawała sama pod opieką opiekunki. Mimo iż rodzice tak rzadko byli w domu kochali córkę i nie chcieli jej okłamywać. Nigdy nie zmienili jej nazwiska i zawsze mówili jej prawdę. Po godzinie w lokalu zaczęli pojawiać się klienci i musiałyśmy przerwać rozmowę. Brązowooka dała mi uniform i wstępny grafik, po czym ruszyła do pracy. Mimo  że tyle przebywałam Jade, trudno było mi było przyjąć do wiadomości że mam siostrę.  Pozostawiona samej sobie wróciłam do domu. Przez moment miałam ochotę zadzwonić do ojca i mu naflugać. Czułam się oszukana. Chwyciłam telefon i już miałam wybrać  numer, gdy kompletnie straciłam na to ochotę. Nie chciałam mieć już z tym człowiekiem żadnego kontaktu. Zrezygnowana rzuciłam telefon na stolik. Uleciała ze mnie  cała energia. Nie wiedząc co z sobą począć włączyłam muzykę na fulla. Wieża była nastawiona na powtarzanie utworu. Wraz z pierwszymi słowami piosenki po moich policzkach zaczęły spływać łzy. Usiadłam skulona w kącie i zaczęłam wylewać swoje żale.

Xxx

Obudził mnie dźwięk telefonu. Było już kompletnie ciemno. Wieża musiała się wyłączyć, kiedy spałam. Podniosłam się z ziemi prostując zbolałe kości, po czym niepewnie podeszłam do stolika. Na ekranie mojej komórki wyświetlały się nieodebrane połączenia. Nagle telefon znów się rozdzwonił. Moim oczom ukazał się nieznany numer. Wciąż niepewna odebrałam połączenie.

-Halo?- Mój głos przepełniał smutek i zmęczenie.

-Lilian? – W słuchawce rozbrzmiał głos Malika. – Co się dzieje? Dzwoniliśmy do ciebie 5 razy. Nie odbierałaś.

-Zayn… -Czułam łzy na powrót napływające do moich oczu. – Okazało się… Okazało się że mam siostrę.

-Co? Lil… O czym ty mówisz.?

-Ja… Poszłam dziś do kawiarni… Wpadła m na dziewczynę… Zayn ona…. –Zaczęłam płakać – Ona wyglądała prawie tak jak ja.

-Lilian… Nie płacz proszę. Może to przypadek.

-To nie może być przypadek. Ona ma identyczne nazwisko.

-Czekaj…  Zaraz u ciebie będę.

-A co… Co z promocją singla?

-Do jutra wieczorem mamy wolne. Zaraz będę tylko nie płacz.

Malik się rozłączył. Otępiała na powrót usiadłam w kącie. Było mi zimno, a jednak nie byłam w stanie ponownie wstać. Nie miałam pojęcia ile czasu minęło za nim usłyszałam pukanie. Nie ruszyłam się. Do moich uszu dotarło jego wołanie. Milczałam. Nie miałam pojęcia jak Mulat dostał się do środka, po prostu zobaczyłam światło które rozświetliło cały mój dom. Brązowooki mnie zauważył. Momentalnie do mnie podbiegł.

-Lil… - Przykląkł przy mnie.- Co ty robisz… Nie możesz tak siedzieć.

Patrzyłam się na niego pustym wzrokiem, nie odzywając się. Malik chciał mnie podnieść.

-Jesteś lodowata… Całkowicie przemarzłaś. – Dźwignął mnie z ziemi i zaniósł na kanapę.- Przyniosę jakiś koc.

Pośpiesznie ruszył w stronę sypialni.

-Zayn… Poczekaj. – Słowa same uciekły z moich ust.- Zostań ze mną…

Do moich oczu znów napłynęły łzy. Mulat zatrzymał się w pół kroku. Widząc moje łzy  momentalnie znalazł się przy mnie.

-Lilian… -Zamknął mnie w uścisku.

Niczym mała dziewczynka, automatycznie wtuliłam się w jego tors. Moje łzy moczył jego koszule, ale on w ogóle się tym nie przejmował. Gładząc mnie pocieszająco po plecach, cierpliwie czekał, aż się uspokoję. Nie wiem jak długo szlochałam w jego ramie. Czułam się paskudnie, a w jego ramionach było tak ciepło i przyjemnie. Powoli zaczęłam się uspokajać. Gdy mój oddech wrócił do normy Malik odsunął się lekko i wciąż nie wypuszczając mnie z objęć, spojrzał mi w oczy.

-Czujesz się już lepiej? – Szepnął patrząc na mnie uważnie.

Skinęłam głową, nie mogąc oderwać wzroku od jego pięknych oczu. Nagle brązowooki pochylił się ku mnie.

 
-Nigdy więcej już nie płacz. –mruknął, by po chwili złączyć nasze usta w namiętnym pocałunku. .

 --{-@ @-}--

Witajcie skarby :*.!

Wracam do was po dość długiej przerwie i bardzo chce poznać waszą opinie. Moim zdaniem rozdział jest cudny. Może to dlatego że nie pisałam go sama. Wiele zawdzięczam mojej kochanej H znanej też wam jako Katy, która prowadzi http://jeedenkieruunek.blogspot.com/. Dedykuje ten rozdziała zarówno jej jaki i wspaniałej Andzi ;). Obie bardzo mnie wspierały za co dziękuje im z całego serducha. 

Pisząca ze skruchą za to że tak was przetrzymuje

Lil

Ogłoszenia parafialne- informacyjne

Hey.!
Wybaczacie mi że nie pisze, ale ferie i nie mam kiedy czegoś sklecić. Do tego zeszyt w którym pisze został w drugim mieszkaniu i nie mam do niego dostępu.
Na głowę zwaliło mi się też parę odkładanych spraw i łódzki zlot directioners, więc do lutego pewnie nic się nie pojawi. :( 
Jeszcze raz przepraszam i liczę że mi wybaczycie :* <3

P.s Są tu jacyś Mixers? --> Like
https://www.facebook.com/littlemixerspolska

Rozdział XI

Gdy wstałam rano, śniadanie już na mnie czekało. Payne wstał bardzo wcześnie, ponieważ śpieszył się na jakiś wywiad. Na stole obok kanapek znalazłam też kartkę. Był na niej numer piwnookiego i wiadomość bym dzwoniła, gdybym tylko czegoś potrzebowała. Tamten dzień spędziłam na kanapie. Wciąż lekko kręciło mi się w głowie. Wieczorem miałam nie spodziewanych gości. Byli ta Zayn, Liam i Harry. Chłopaki bardzo się martwili. Fakt że znałam ich tak krótko, sprawiał że nie rozumiałam skąd wzięła się ich troska. Mimo wszelkich obaw bardzo dobrze mi się z nimi rozmawiało. Nim zdążaliśmy się obejrzeć było już po pierwszej. Członkowie 1D z ociąganiem opuścili mój dom, a ja ponownie się położyłam. Kolejny tydzień również spędziłam w domu. Wciąż nie czułam się najlepiej. Chłopcy odwiedzali mnie niemal codziennie. Czasem był to sam Liam, a czasem cała trójka. W niedziele chłopcy przyprowadzili ze sobą Nialla.  Bardzo dobrze dogadywałam się z tym blondynem. O Louisa nie pytałam. W końcu i ta wizyta się skończyła. Po tym wszystkim moja lodówka była pusta, a ja nie wiedziałam co ze sobą zrobić. Chłopaki wyjeżdżali na tygodniowa promocje nowego singla, a ja nie miałam w Londynie żadnych innych znajomych. Po długim namyśle postanowiłam rozejrzeć się po okolicy i znaleźć jakąś prace. Mimo że dom i jedzenie opłacał mój ojciec, wolałam mieć też własne pieniądze.

Xxx

Swoje poszukiwania zaczęłam zwykłym spacerem. Chciałam przypomnieć sobie okolice.  Nie było mnie tu od dawna i wiele zapomniałam. Około 11 złapała mnie ochota na kawę. Urokiem tej okolicy była mała kafejka, więc bez wahania ruszyłam w jej stronę. „Jadeffe” była niewielka ale przytulna. Z gazetą pod ręką weszłam do środka i skierowałam się ku kasie. Już miałam zamówić sobie małą Latte, gdy dosłownie wpadłam na jakąś dziewczynę.

-Uważaj jak… -Zaczęła nieznajoma lecz nagle przerwała. – Ty wyglądasz…. Wyglądasz prawie jak ja. – Zaczęła obchodzić mnie dookoła, patrząc podejrzliwie.

-Ja… My… Jesteśmy niemal identyczne.- Z dziewczyną różniły mnie tylko włosy i oczy.

Nieznajoma była brązowooka i miała różowe włosy.

-Cóż… Ja się farbuje. Ty musisz mieć kolor naturalny. –Uznała w końcu z oszałamiającym uśmiechem.  – Jesteś tu po pracę?

-Po pracę? – Dopiero wtedy zauważyłam jej służbowy uniform. – Macie wolne stanowiska?

-Tak.! Szukamy drugiej kelnerki.! – Od różowowłosej bił entuzjazm.

-Naprawdę? – Zapytałam niedowierzając. – Ja właśnie szukam pracy.  A tak swoją głową jestem Lil, a raczej Lilian – Podałam dziewczynie rękę, kompletnie zapominając o gazecie która upadła na podłogę.

-Ja jestem Jade, a dokładniej Jade Amelia Mayn, ale to chyba mniej ważne. – zachichotała, ściskając moją dłoń.

-Mayn? Masz na nazwisko Mayn? – Odpadła mi szczęka.

-Tak, a co?- Zapytała nie rozumiejąc mojego zachowania.

-Ja… Ja też nazywam się Mayn. – Język mi się plątał.

Byłam skłonna uwierzyć że to jedynie sen, a jednak Jade wciąż stała przede mną uśmiechając się od ucha do ucha.

 --{-@ @-}--

Jade Amelia Mayn.

urodzona: 15.06.1994r w Braintree w Wielkiej Brytani.

Oddana do adopcji jako niemowlę. Wychowywana w Londynie przez bogate małżeństwo. Jej prawdziwa babcia w tajemnicy zajmowała się nią jako opiekunka. Pracuje jako kelnerka w małej kawiarni „Jadette”. 

 Hey skarby.!

Jak widzicie w naszym opowiadaniu pojawiła się kolejna postać.  Mam nadzieje że podoba się wam taki zwrot akcji.  Proszę napiszcie mi co o tym myślicie. 

Zawsze kochająca swoje wielomilionowe rodzeństwo.

 Lil 

 P.S . Blog ma 369 wyświetleń. Jak mniemam wszyscy wiecie o czym mówię ^^.

Rozdział X

Xxx  Z PERSPEKTYWY LIAMA  xxX

Czas płynął nieubłaganie, a Lil wciąż się nie budziła. Liam naprawdę już panikował. Nie mogąc poradzić sobie z własnymi nerwami i wytrzymać napięcia, zadzwonił na pogotowie. W szpitalu bagatelizowano sprawę więc Payne ostro wykłócał się z tamtejszą recepcjonistką. W końcu wysłano ambulans, który na miejscu był już po 5 minutach. Lekarze założyli Lilian sztuczne szwy i dali jakiś zastrzyk. Niepokoił ich fakt że dziewczyna jeszcze nie odzyskała przytomności, ale nie mogli zrobić nic innego. Wypełnili tylko protokół i zniknęli zostawiając piwnookiego samego z dziewczyną. Liam długo czekał Az Lil się obudzi lecz w końcu zmógł go sen.

Xxx  Z PERSPEKTYWY Lilian xxX

Gdy się obudziłam strasznie bolała mnie głowa i czułam się fatalnie. Na domiar złego nie wiedziałam gdzie jestem. Spanikowana podniosłam się gwałtownie. Momentalnie zrobiło mi się ciemno przed oczami. Nogi się pode mną ugięły i runęłam powrotem na kanapę. Upadając niefortunnie zawadziłam o stolik i zrzuciłam z niego pusty wazon, który roztrzaskał się o ziemie budząc Payne’a. Do tej pory nie zdawałam sobie sprawy z jego obecności, teraz jednak chłopak zerwał się z fotela i nie do końca wiedząc co się stało zaczął rozglądać się po pokoju.

-Lil?  W końcu się obudziłaś.! – W głosie Liama słychać było ulgę.

-Jak to „ W końcu” ? Co się właściwie stało? Jak znalazłam się w domu? – Powoli dotarło do mnie gdzie jestem.

Byłam kompletnie skołowana, a wyraz twarzy piwnookiego, kompletnie zbił mnie z tropu.

-Nie wiem dokładnie. Gdy się obejrzałem leżałaś na ziemi, przed domem.  Miałaś rozciętą głowę. Krwawiłaś…. Znalazłem w twojej torebce klucze i tamując krew przyniosłem cię tutaj. Długo się nie budziłaś więc zadzwoniłem po pogotowie. Lekarze założyli ci szwy, ale…. – Przerwałam mu nagle.

-Szwy? – Chciałam wstać i podejść do lusterka.

Payne zdecydowanym ruchem przyszpilił mnie do kanapy, nie pozwalając mi wstać.

-Nie powinnaś teraz wstawać… Poza tym to nie SA prawdziwe szwy, tylko specjalne plastry. Za dwa tygodnie powinni ci je zdjąć.

-Ale…

-Bez żadnego ale.! – Głos chłopaka był poważny i stanowczy.

Zamilkłam na chwilę. W moim domu panowała mordercza cisza. Chłopak puścił mnie z westchnieniem.

-Przynieść ci coś? – Zapytał troskliwie, zabierając się za zbieranie szkła.

Ja pokręciłam jedynie głową. Nagle coś mi się jednak przypomniało.

-Liam przepraszam za to co mówiłam…. Nie chciałam cię denerwować.

-Nie myśl już o tym. Byłaś pijana i nie wiedziałaś. –Wciąż zbierał szkło, nie patrząc na mnie.

-To nie zmienia faktu że nie powinnam tego mówić. – Wpatrywałam się w koc, którym byłam okryta bojąc się na niego spojrzeć.

- To nic takiego. – Nie zauważyłam kiedy znalazł się w kuchni, lecz po chwili wrócił do salonu.- Skoro się już ocknęłaś i niczego nie potrzebujesz, to nie będę ci już przeszkadzać.

Ruszył do drzwi lecz go zatrzymałam.

-Liam.! - Przełknęłam ślinę. – Zostań ze mną. Nie chcę być sama w tym domu. Jest taki pusty i smutny. – Nagle ogarnął mnie jakiś dziwny strach.

Ku mojemu zaskoczeniu Payne mnie posłuchał i został. Długo jeszcze rozmawialiśmy, aż w końcu oboje zasnęliśmy.

Tej nocy miałam dziwny sen. Tańczyłam z Harrym, a Zayn był przez to zły. Wtedy pojawił się jednak Liam i uspokoił przyjaciół. Wtedy zrozumiałam że mu ufam. W jedna noc chłopak został moim przyjacielem. 

--{-@ @-}--

 Hej kociaki.! :*

Wiem że od świąt nie było praktycznie żadnego słowa z mojej strony, ale wiecie jak to jest z celebrowaniem urodzin Lou i tak dalej. Prawda jest taka że rodzina pochłonęła mnie tak bardzo że nie miałam nawet czasu otworzyć zeszytu. Liczę że mi wybaczycie te przerwę i dalej będziecie czytać moje wypociny.

Całusy i najlepsze życzenia w nowym roku:****

 Lil